Ահաբեկչության ֆինանսավորումը քրեականացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով:

Ահաբեկչության ֆինանսավորման օբյեկտը հասարակական անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի 10-րդ մասի համաձայն՝ գույք են հանդիսանում ցանկացած տեսակի նյութական բարիքները, քաղաքացիական իրավունքի շարժական կամ անշարժ օբյեկտները, ներառյալ` ֆինանսական (դրամական) միջոցները, վճարային գործիքները, արժեթղթերը և գույքային իրավունքները, գույքային իրավունքները կամ շահերը հավաստող փաստաթղթերը կամ այլ միջոցները, գույքից ստացված կամ դրա նկատմամբ հաշվեգրվող տոկոսները, շահութաբաժինները կամ այլ եկամուտները, ինչպես նաև հարակից և արտոնագրային իրավունքները:

Ահաբեկչության ֆինանսավորման օբյեկտիվ կողմը բնութագրում են հետևյալ արարքները. ա) Գույքի ուղղակի կամ անուղղակի, ցանկացած եղանակով տրամադրումը, բ) Գույքի ուղղակի կամ անուղղակի, ցանկացած եղանակով հավաքագրումը, գ) Ֆինանսական ծառայությունների մատուցումը:

Ասել, որ ահաբեկչության ֆինանսավորման սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ նշանակում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ իր կողմից տրամադրվող կամ հավաքվող գույքը ամբողջությամբ կամ մասամբ պետք է օգտագործվի կամ կարող է օգտագործվել անհատ ահաբեկչի կամ ահաբեկչական կազմակերպության կողմից կամ Քրեական օրենսգրքի 308-րդ, 309-րդ, 311-րդ, 315-րդ, 316-րդ կամ 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար կամ մատուցվող ֆինանսական ծառայությունը կամ դրա արդյունքն օգտագործվելու է անհատ ահաբեկչի կամ ահաբեկչական կազմակերպության կողմից կամ ուղղված է կամ կարող է ուղղվել Քրեական օրենսգրքի 308-րդ, 309-րդ, 311-րդ, 315-րդ, 316-րդ կամ 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքներ կատարելուն։

Ահաբեկչության ֆինանսավորման հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:

Ահաբեկչության ֆինանսավորման հանցակազմի ծանրացնող հանգամանք է համարվում արարքը, որ կատարվել է. 1) հանցավոր կազմակերպության կողմից կամ 2) իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով: