Փողերի լվացումը քրեականացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 296-րդ հոդվածով:

Փողերի լվացման օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կարգավորում են ՀՀ-ում օրինական ձեռնարկատիրական գործունեությունը և ներդրումային քաղաքականությունը:

Փողերի լվացման առարկան հանցավոր գործունեության արդյունքում ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն առաջացած կամ ստացված գույքն է:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի 10-րդ մասի համաձայն՝ գույք են հանդիսանում ցանկացած տեսակի նյութական բարիքները, քաղաքացիական իրավունքի շարժական կամ անշարժ օբյեկտները, ներառյալ` ֆինանսական (դրամական) միջոցները, վճարային գործիքները, արժեթղթերը և գույքային իրավունքները, գույքային իրավունքները կամ շահերը հավաստող փաստաթղթերը կամ այլ միջոցները, գույքից ստացված կամ դրա նկատմամբ հաշվեգրվող տոկոսները, շահութաբաժինները կամ այլ եկամուտները, ինչպես նաև հարակից և արտոնագրային իրավունքները:

Փողերի լվացմանը նախորդող է համարվում ցանկացած հանցագործություն, որի արդյունքում ուղղակի կամ անուղղակի ստացվել կամ առաջացել է գույք:

Փողերի լվացման օբյեկտիվ կողմը բնութագրող արարքներն են. • Փոխարկումը (կոնվերտացումը), • Փոխանցումը, • Գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, տեղաբաշխումը, իրավունքները կամ պատկանելությունը թաքցնելը, • Գույքի իրական բնույթը, ծագման աղբյուրը, գտնվելու վայրը, տնօրինման եղանակը, տեղաշարժը, տեղաբաշխումը, իրավունքները կամ պատկանելությունը խեղաթյուրելը, • Ձեռք բերելը, • Տիրապետելը, • Պահելը, • Օգտագործելը, • Տնօրինելը:

Ասել, որ փողերի լվացման սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, նշանակում է, որ հանցավորը գիտակցում է հանցավոր ճանապարհով ստացված գույքն իր կողմից օրինականացնելու փաստը, ցանկանում է դա, ինչպես նաև տեղյակ է այդ գույքի հանցավոր ծագման մասին:

Փողերի լվացման հանցագործության նպատակը հանցավոր ճանապարհով ստացված միջոցների իրական աղբյուրները քողարկելը, թաքցնելը և այդ միջոցներն օրինական շրջանառության մեջ ներգրավելն է:

Փողերի լվացման հանցանքի կատարման համար պատասխանատվության սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը, ինչպես նաև իրավաբանական անձը:

Փողերի լվացման հանցակազմի ծանրացնող հանգամանք է համարվում արարքը, որ կատարվել է. • Մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, • Խոշոր չափերով, • Հանցավոր կազմակերպության կողմից, • Իշխանական կամ ծառայողական լիազորությունները կամ դրանցով պայմանավորված ազդեցությունն օգտագործելով, • Առանձնապես խոշոր չափերով: